Działająca po wojnie w Radomiu ekspozytura urzędu pn. Prokurator Specjalny Sądu Karnego w Lublinie, a także kontynuujący jej prace Prokurator Sądu Okręgowego w Radomiu, podjęli w latach 1945-1950 ok. 1200 śledztw przeciwko zbrodniarzom hitlerowskim oraz Polakom oskarżonym o szeroko rozumianą kolaborację z okupantem. W zachowanych aktach obu wspomnianych instytucji zachowały się interesujące materiały związane z problematyką Holocaustu. Ich pierwsza grupa dotyczy przedstawicieli hitlerowskiego aparatu władzy, uczestniczących w mordach na Żydach. Obejmuje ona zbrodniarzy z obozów pracy przymusowej w Bliżynie, Radomiu i Sandomierzu. Grupa druga dotyczy osób denuncjujących wobec władz uciekinierów z gett, uczestniczących w stosowaniu przemocy fizycznej i psychicznej wobec Żydów oraz ich wyzysku ekonomicznym. Obejmuje ona niemieckich pracowników cywilnych z zakładów przemysłowych w Radomiu, Ostrowcu Świętokrzyskim oraz Polaków z różnych miejscowości centralnych ziem polskich. Trzecia grupa materiałów zawiera dane o pomocy świadczonej przez Polaków i tzw. Niemców etnicznych (folksdojczów) Żydom, polegającej na dostarczaniu im żywności i schronienia.