Monika Polit, „Moja żydowska dusza nie obawia się dnia sądu”. Mordechaj Chaim Rumkowski. Prawda i zmyślenie, Warszawa: Stowarzyszenie Centrum Badań nad Zagładą Żydów, 2012, 245 s.

W swojej monografii Monika Polit próbuje zakwestionować większość tego, co dotąd napisano na temat Rumkowskiego. Czyni to w tonie polemicznym, który niestety przysłania wiele jej pasjonujących odkryć. Już na początku autorka stwierdza, że od lat żaden historyk ani literaturoznawca nie podjął próby reinterpretacji skrajnie negatywnych opinii o Rumkowskim. Zarzuca też historykom, że zamiast przeprowadzić własną kwerendę, wiedzę na temat przedwojennej biografii Rumkowskiego czerpali wyłącznie z wczesnych prac żydowskich autorów, Wolfa Jasnego i Jeszai Trunka. Jest to zarzut słuszny, lecz w naszych publikacjach – zaliczam się bowiem do licznej grupy oskarżonych – okres przedwojenny nie znajdował się bynajmniej w centrum zainteresowań badawczych, a nasze poszukiwania koncentrowały się na okresie prześladowań. Tego rodzaju zarzuty przewijają się przez całą książkę Moniki Polit, która co rusz krytykuje innych autorów, nie zważając na fakt, iż ci w swoich pracach formułowali zupełnie inne pytania badawcze