English
Język Polski
Rūta Vanagaitė, obywatelka, która zadała pytanie. Mit bohatera narodowego, a „prawda historyczna”
Natalia Judzińska
redakcja@holocaustresearch.pl Biogramdoktorantka w Instytucie Slawistyki Polskiej Akademii Nauk, przygotowuje rozprawę doktorską o procesie instytucjonalizacji „getta ławkowego” w Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie w dwudziestoleciu międzywojennym. Członkini zespołu Archiwum Kobiet i koordynatorka Podyplomowych Studiów Polsko-Żydowskich w Instytucie Badań Literackich PAN. Zaangażowana w projekty hersoryczne realizowane między innymi przez Sieć Herstoryczną powołaną przez Fundację Przestrzeń Kobiet.
https://orcid.org/0000-0002-2994-6102
Instytut Slawistyki Polskiej Akademii Nauk
Zagłada Żydów. Studia i Materiały, Nr 13 (2017), Strony: 747-754
Data zgłoszenia: 2020-10-18Data publikacji: 2017-12-03
https://doi.org/10.32927/ZZSiM.379
Abstrakt
Na początku 2016 r. w Litwie, za sprawą książki Rūty Vanagaitė Mūsiškiai, rozpoczęła się głośna debata publiczna dotycząca współudziału Litwinów w Zagładzie. Szerszy kontekst debaty wprowadza i przybliża Agnieszka Stawiarska w artykule Potrząsnąć społeczeństwem. O znaczeniu dla Litwy książki Rūty Vanagaitė Mūsiškiai. W licznych relacjach prasowych Vanagaitė porównywana była do Jana Tomasza Grossa, czy wręcz nazywana „litewskim Grossem”, zestawiana z Timothym Snyderem, oskarżana o finansowanie zarówno z Rosji, jak i z Izraela, zarzucano jej „nastawienie antylitewskie”, próbowano śledzić jej „pochodzenie”.
Słowa kluczowe
Zagłada na Litwie , udział Litwinów w Zagładzie , polityka historyczna
Licencja
Prawa autorskie (c) 2017 Autor&"Zagłada Żydów. Studia i Materiały"
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.
https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
Czasopismo publikowane jest w standardzie Diamond Open Access na licencji CC-BY-4.0 Deed - Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowa - Creative Commons
Podobne artykuły
- Tadeusz Epsztein, Wspomnienie o dr Rucie Sakowskiej (1922–2011) , Zagłada Żydów. Studia i Materiały: Nr 10 (2014)
- Havi Dreifuss, „Oni wciąż we mnie żyją”. Israel Gutman (1923–2013): ocalały z Zagłady, uczestnik powstania w getcie warszawskim, historyk żydowski , Zagłada Żydów. Studia i Materiały: Nr 10 (2014)
- Tomasz Łubieński, Zasłyszane na prowincji , Zagłada Żydów. Studia i Materiały: Nr 4 (2008)
- Nawojka Cieślińska-Lobkowicz, Habent sua fata libelli. Okupacyjny rynek sztuki w Warszawie a własność żydowska , Zagłada Żydów. Studia i Materiały: Nr 10 (2014)
- Aleksandra Ubertowska, „Zobaczyć Gorgonę” (o książce Giorgio Agambena) , Zagłada Żydów. Studia i Materiały: Nr 4 (2008)
- Marta Janczewska, Warszawska Rada Żydowska w świetle dokumentów urzędowych z Archiwum Ringelbluma , Zagłada Żydów. Studia i Materiały: Nr 10 (2014)
- Stefan Klemp, Źródła ukazujące działalność batalionów policyjnych w okupowanej Polsce , Zagłada Żydów. Studia i Materiały: Nr 11 (2015)
- Grzegorz Krzywiec, Nadwiślański Weininger? Przypadki Juliana Unszlichta (1883–1953) , Zagłada Żydów. Studia i Materiały: Nr 5 (2009)
- Nawojka Cieślińska-Lobkowicz, Grabieżca ze znakiem Q. O rabunkowej działalności Pietera Nicolaasa Mentena (1899–1987) , Zagłada Żydów. Studia i Materiały: Nr 11 (2015)
- Anna M. Rosner, Kindertransporty – brytyjskie akcje ratowania żydowskich dzieci w latach 1938–1939 , Zagłada Żydów. Studia i Materiały: Nr 12 (2016)
<< < 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 > >>
Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.
